Papatya

Merhabalar,

Batmadım çamura, gidebilirim hala. Gökyüzümde bulut, elimde papatya olmasa da ve sızlasa da yürek gidebilirim hala. Durmadan, yorulmadan ve bıkmadan gidebilirim. Alıp başımı gidebilirim ama öyle yapmayacağım. Ne demiştim ben, 15 Mart demiştim.

Sabır taşım çatlamadan, ayakta kalarak fırtınalara rağmen ve karanlıklarda yolumu kaybetmeden ve bir şeyler öğrenerek kalmalıyım. Mesela insanlar hakkında bir şeyler öğrenmeliyim, yüzü gülen insanlar hakkında özellikle. Çünkü böyle bir ortamda yüzünün gülmesi insanın pek mantıklı gelmiyor bana ya da kitaplar hakkında bir şeyler öğrenmeliyim. Neden yazılma ihtiyacı duyulduğu, neden yazar ki insan? Ben niye yazıyorum? Bilmiyorum. Vardır bir bildiğim diyorum ama yok. Belki de sebep papatya. Düşünmeden yazılmıyor ama onu öğrendim. O iş biraz sıkıntı veriyor işte, düşünme kısmı.

Gerçi nasıl olacak ki unutmak, bir anda olmaz da hani, biz parçalayabilir miyiz peki? İçimizdeki düşünceleri paramparça edebilir miyiz? Ben yapamıyorum. İman gibi sanki, yapıştı mı çıkmıyor insanın üzerinden. Birine güvenmekten öte bir durum. Bu sebeple diyorum ki acaba öğrenerek ve sadece öğrenerek un ufak edebilir miyiz bu unutma işini? Mümkün olabilir. Çok yoğun olunursa belki iyi gelebilir bu insan beynine. Karıştırabilir kafamızı.

Şimdi aslında ne var biliyor musunuz, tek bir yoldan giderken yolun ikiye ayrılması ve ne tarafa gideceğini bilememek var ya, o biraz problem. Onun için de işte, öğrenmek gerekiyor. Meşguliyet gerekiyor. Her ne kadar belli bir zaman gerekse de bu zamanı azaltmak için gerekli diye düşünüyorum. Ne dedim en başta, çamura batmadım, iki ayağım ve iki gözüm var ve birçok açıdan bakabiliyorum hayata. Bu benim için şu anda bir avantaj, kullanabilirsem şayet uyumlu bir şekilde istediğim yerde, istediğim şekilde ve zamanda olabilirim. Ne var ki beyninizi esir alırlarsa işte problem orada. Uzaklaşın oradan, başka bambaşka şeyler yapın.

Benim buluta ve onun yavşak dostu yağmura da ihtiyacım yok. Güvene ihtiyacım var, kendime güvene. Tüm mesele burada bitiyor. Güvenin kendinize ve öğrenmeye bakın.

Ve sizlere benden bir şarkı armağan olsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir